عليه اسم المحارب تبعا لإطلاق النصوص نعم لو تظاهر بذلك فهو محارب مطلقا و بذلك قيده المصنف في الدروس . و هو حسن . فرع [ محارب بودن دزد ] شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : دزد محارب محسوب شده لذا دفعش جايز است و لو با قتال و نزاع باشد و اگر دفعش منحصر بكشتن باشد خونش هدر است . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه دزد در حكم محارب بوده و همانطورى كه دفع محارب و لو با قتال و كشتن جايز است دزد را نيز بهروسيله‌اى كه ممكن است مىتوان دفع نمود . سپس در ذيل [ كان دمه هدر ] مىفرماين : ولى اگر حاكم بر دزد دست يافت حدّ محارب را بر او جارى نمىكند اعمّ از آنكه مال سرقت نموده يا مالى نبرده باشد و اينكه اطلاق اسم محارب بر آن شده به تبعيّت از اطلاق نصوص است . بلى ، اگر به دزدى تظاهر كند مطلقا محارب محسوب مىشود اعم از آنكه مال از مردم اخذ كرده يا اخذ ننموده باشد و مرحوم مصنف در كتاب دروس محارب بودن دزد را مقيّد بتظاهرش به دزدى فرموده و اين بسيار نيكو و پسنديده است . قوله : و اللّص : بكسر لام و ضمّ آن يعنى دزد . قوله : بمعنى انّه به حكم المحارب : ضمير در [ انّه ] به لصّ راجع است . قوله : فى انّه يجوز دفعه : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] بوده